Reisverslag: Naar de Belgische Maas / Ardennen

 

Periode: 26 jul t/m 18 aug 2018
Route/
vaargebied:
Naar de Belgische Maas / Ardennen
Dit jaar hebben we een tocht naar de Ardennen gepland, via Antwerpen en Brussel heen, en via Maastricht terug. Moet te doen zijn in de geplande 4 weken.
Helaas krijgen we het weekend van het geplande vertrek een tegenvaller:
Ik (Rob) word geveld door spit en verga van de pijn.
Zo varen is geen optie en bovendien onverantwoord dus breng de dagen door met hangen, liggen, zitten of wat daarvoor door kan gaan.
Uiteindelijk is het vrijdag de 27e als ik me fit genoeg voel om op pad te gaan.
We besluiten vrijdag alles in te slaan, zaterdag naar de boot te gaan en zondag te vertrekken.
Totaal 62.3 vaaruren / 625.0 km

Helaas gaat er wel eens wat mis met het vastleggen van de route, vandaar soms gaten en/of rechte lijnen op 'overgeslagen' stukken

28 Jul 2018: Op weg naar de haven - Probleem met de auto

Gezien de nog steeds vrij hoge temperatuur, komen we maar langzaam op gang. En omdat we dit seizoen nog niet gevaren hebben, weten we ook niet meer precies wat er wel en niet aan boord is.
We pakken dus maar het nodige in en uiteindelijk is het ca 17:00 als we richting de haven gaan.
Eenmaal aan boord zal blijken dat we veel te veel bij ons hebben, dus een groot deel gaat terug de auto in.

Weer: Zonnig en warm

-- Vaaruren / -- km


En dan blijkt de Volvo ineens brandstof te lekken

29 Jul 2018: Sleeuwijk - Lage Zwaluwe - Eindelijk op weg

Nadat we de reparatie van de auto geregeld hebben, halen we de stofzuiger nog even door de kuip en het interieur. Als we de voorramen schoonmaken, begeeft één van de ruitenwissers het, maar gelukkig had ik nog wat onderdelen op voorraad.
Al met al is het half vier alvorens we de trossen los gooien en voor het eerst dit seizoen echt op weg gaan. Als bestemming voor vandaag hebben we voor Lage Zwaluwe gekozen, ca 2 uur varen waardoor de tocht naar Antwerpen, met een geplande stop in Tholen net wat prettiger wordt.

Rond 18:15 meren we af bij JH Crezee en genieten we van onze eerste maaltijd aan boord. Tijdens de koffie krijgen we plots bezoek van moeder eend met 8 jongen..... en dat eind juli.
Moeder natuur is en blijft onvoorspelbaar.

Weer: Bewolkt, af en toe een spat regen en wind tegen stroom

2.4 Vaaruren / 27.0 km    Overnachting: JH Crezee


Onze ligplaats in Lage Zwaluwe

De eerste maaltijd aan boord van het seizoen

En dan heb je ineens moeder eend met 8 jongen ... en dat eind juli

Zulke pluisjes laat je natuurlijk niet verhongeren

30 Jul 2018: Lage Zwaluwe - Tholen - Eindelijk het ruime sop

We beginnen de dag met 'schoon schip'maken ... letterlijk.
Rob haalt de borstel met veel water over de buitenkant en Boukje doet de binnenkant. Al met al een aardige klus, maar het resultaat mag er zijn.
We tanken nog even ca 200L diesel en uiteindelijk kiezen we rond 14:00 het ruime sop met als bestemming Tholen.
De AIS ontvanger op de laptop bewijst zijn nut, vooral waar de Dordtse Kil op het Hollands diep uitkomt. Moest je vroeger maar afwachten wie waar heen gaat, nu is dat helder. Later op het Volkerak zal het nogmaals van pas komen.
Via de Volkeraksluizen en het Schelde-Rijn Kanaal bereiken we Tholen, alwaar we rond 19:15 een plek vinden in een vrije box.

Weer: Bewolkt, aangename temperatuur

5.1 Vaaruren / 53.0 km    Overnachting: WSV de Kogge


De beroepsvaart om ons heen op het Volkerak

Kadoeng, kadoeng.... het prachtige geluid van een ééncylinder

Nog even aan het infuus

De Stille Wille tanken gaat altijd met 100en liters tegelijk

Het ruime sop van het Hollands Diep

Wachten op schutting bij de Volkeraksluis

31 Jul 2018: Tholen - Antwerpen - Door de Antwerpse haven

We melden ons bij de havenmeester, wat vaak uitmondt in een praatje.
En dan hoor je nog eens wat. Van passanten die zich het nodige toeeigenen, zoals vuilniszakken, wc-rollen etc. Hoe verzin je het.
Al met al is het een prettige haven, met uitstekend en vooral schoon sanitair.
Nadat we het een en ander hebben ingeslagen bij lbert Heijn is het rond 13:30 als we de trossen losgooien om richting Antwerpen te gaan.

Bij de Kreekraksluis hebben we geluk, want er ligt net een tanker te wachten. Dus nadat ik me gemeld heb, krijg ik al snel de melding dat we in de stuurboord sluis, achterin aan bakboord mogen liggen. Het duurt even voor de kolk met ruim 1.5m water is gevuld, maar dan gaat het dan richting Antwerpen.

Na het passeren van de grens (er staat een echte grenspaal en een verkeerslicht!) meld ik me aan bij de Havendienst van Antwerpen. Na het passeren van de Noordlandbrug wordt de omgeving anders en maakt het relatief saaie kanaal plaats voor kleurrijke en indrukwekkende industriecultuur. Binnenschepen en zeeschepen vormen het decor van (petrochemische) industrie en af en toe worden we verrast door een chemisch luchtje. De Lillobrug is een indrukwekkende constructie, waarbij het beweegbare deel recht omhoog staat als de brug geopend wordt.
En passent doe ik de eerste echte ervaring op met AIS op de laptop. Een uitkomst, want je ziet precies wat er om je heen gebeurt.

Bij de Siberiabrug moeten we ca 20min wachten en dan gaat het richting de Londonbrug.
Kennelijk heeft die een extra opening, want we kunnen min of meer direkt doorvaren en krijgen we en prima plek toegewezen.

Weer: Zonnig, aangenaam, fris briesje

3.7 Vaaruren / 40.0 km    Overnachting: JH Antwerpen Willemdok


Dankzij AIS hebben we een goed overzicht van het vaarverkeer om ons heen

Het verkeer in de haven en op de Schelde

Onze plek bij WSV de Kogge op Tholen

Uitzicht op Tholen

Van grote afstand herkenbaar, de Kreekraksluis

De tanker voorin, wij achterin

De indrukwekkende Lillobrug

01 Aug 2018: Antwerpen - Een dag Antwerpen

Vandaag blijven we gepland een dag in Antwerpen.
We nodigen een goede vriendin van ons uit voor de brunch en maken na afloop gedrieën een wandeling langs de Schelde en door het Centrum.

Met het vooruitzicht op de sluizen die we te gaan hebben, vervang ik de inmiddels 12 jaar oude lijnen door nieuwe. Er hangen nu 'rondom' 14m lijnen; de oude 12m lijnen verhuizen naar de middenbolder.

Na het eten gaan we nog even naar boven op het MAS en genieten nog even van het prachtige uitzicht op Antwerpen bij avond.

Weer: Zonnig en aangenaam

-- Vaaruren / -- km    Overnachting: JH Antwerpen Willemdok



Uitzicht op het havengebied vanaf het MAS gebouw

02 Aug 2018: Antwerpen - Klein Willebroek - Controle door de Douane

Vandaag willen we richting Klein Willebroek en dat vergt toch wel wat planning en rekenwerk. Niet alleen draait de brug om de haven uit te komen maar om de (ruwweg) anderhalf uur, we moeten de Schelde op en daar heb je te maken met getij en bij de geplande overnachtingsplaats moeten we een sluis door die pas 3 uur voor hoogwater draait. Al met al een leuke puzzel.
De uitkomst is om 12:45 door de brug waardoor we met een beetje mazzel op de kentering de Schelde op draaien. Als we dan niet te hard varen, maken we optimaal gebruik van de stroming en hoeven we maar een uur voor de laatste sluis hoeven te wachten.
Tja, dat is dan je plan ....
Tot je wordt opgeroepen of je maar even aan wilt leggen voor een controle door .... de Douane. Deze wilden graag onze scheepspapieren, vaarbewijs, radio registratie en paspoorten zien. Alles was in orde en gelukkig wilde de brug ons nog wel even doorlaten, anders hadden we nog een half uur moeten wachten.

Na de Siberiabrug melden we ons bij de Royersluis voor schutting en krijgen opdracht om te wachten en standby te blijven op de VHF. Even later worden we opgeroepen met de instructie in te varen en af te meren langszij de Zulu, een pontonachgtige cataran, geladen met pallets met zakken cement en een allervriendelijkse Nederlandse schipper. Veel mogelijkheden om vast te maken zijn er niet, dus passen we de zelfde methode toe als de beroeps: Alleen op de voorspring, SB roer en schroef in zijn werk.
Tijdens het schutten maken we een praatje met deze schipper die vroeger veel met tankers op Schiphol kwam.
Na ruim een half uur zijn we ca 2m gezakt en varen we de Schelde op. De uitgaande stroom is nog goed merkbaar, want de 1800 toeren leveren maar krap 8kmh op, terwijl ik dan meestal toch wel 10+ haal.
Ik (Rob) geniet volop: Dit is waarom ik een boot heb: Varen op ruim water met wijdse blikken, in dit geval de rede van Antwerpen.
Het is nog laag water, dus veel oevers geven hun historische geheimen prijs: Oude dokken, oude werven en een aantal scheeepswrakken.
Langzaam neemt de snelheid toe en als we eenmaal op de Rupel zitten vaar ik zelfs met de motor stationair al bijna 10kmh met de vloedstroom mee. Om bestuurbaar te blijven moet ik iets gas geven, met als gevolg dat ik twee binnenschepen gewoon voorbij ga; die laten zich gewoon naar binnen drijven.

Uiteindelijk meren we af aan de wachtsteiger in Boom om een uur te wachten voor de sluis naar Klein Willebroek gaat draaien. Het gevolg van het varen op getijdewater: Plannen en wachten. Tijdens het aanmeren zien we een steeds dikker wordende rookwolk boven Boom en even later horen we de nodige sirenes van alle kanten, iets wat (naar later zal blijken) een paar uur aan zal houden.....
Leuk detail: Aan diezelde steiger ligt een pontje, gebouwd door Bruijs .... 2 totaal verschillende Bruijsen aan één en de zelfde steiger. Het is helaas niet mogelijk om ze naast elkaar te fotograferen.

Om 18:00 kunnen we door de sluis en gaan op zoek naar een plek. En dan realiseer je je 'Dit is Belgie'...
Want er zijn plekken zat, maar nergens staan borden met info oid. We vinden een plek in een haven in een industrie terrein bij een jachtclub, maar die spreekt ons niet echt aan. Dus varen we terug en na een paar telefoontjes vinden we een plek aan de stadskade. Dit lijkt ons wel wat.

We bekijken de planning voor morgen en concluderen dat Itter in één dag niet te doen is. Dat worden dus 2 etappes met een stop in Brussel.


Weer: Zonnig en warm

4.3 Vaaruren / 27.0 km    Overnachting: Klein Willebroek


Antwerpen, gezien vanaf de Schelde

De Schelde is hier vrij breed

De historische sluis van Klein Willebroek

!De avondmaaltijd - Willof met ham en kaas uit de oven en aardappelpuree

03 Aug 2018: Klein Willebroek - Brussel - Door het Zeekanaal naar Brussel

Het is al wat later als we de trossen los gooien en koers zetten richting Brussel.
De meeste bruggen zijn hoog genoeg of worden, na oproep via de marifoon, vlot bediend.
Alleen de sluis bij Zemst duurt wat langer. Daat moet ik wachten op afvarende beroepsvaart en die wordt opgehouden omdat er een ongeluk op één van de bruggen is gebeurd.
Al met al liggen we bijna anderhalf uur te wachten. Daarna gaat het vlot en rond 18:00 vinden we een plek aan de passantenkaden van de Brussels Royal Yacht Club.

We zijn te laat voor de supermarkt, dus gaan we op weg naar de McDonalds voor een frietje. We nemen een verkeerde trap en komen in een wat unheimische hoek van het winkelcentrum uit en besluiten direkt om te keren. De volgende dag blijkt dat we gewoon te vroeg naar beneden zijn gegaan en gewoon 300m door hadden moeten lopen.

Weer: Zonnig en warm

2.2 Vaaruren / 24.0 km    Overnachting: Brussel, Royal Brussels Yacht Club


De passantenhaven in Klein Willebroek

De eerste sluis op het Zeekanaal naar Brussel

04 Aug 2018: Brussel - Itter - De heuvels in

Als ik op m'n telefoon kijk, staat er een bericht van Thijs dat het brandstoffilter van de Volvo inmiddels is vervangen. Een zorg minder.

We gaan eerst boodschappen doen bij de lokale supermarkt in een nogal Amerikaans uitziend winkelcentrum. Ook de supermarkt is niet de Jumbo die we gewend zijn, zeker niet als je naar de prijzen kijkt. Verder alles in vrij grote verpakkingen en verse melk lijken ze in Belgie niet te drinken.

Het is ruim over één als we van wal steken voor een relatief kort stuk: 30 km
Maar wel 7 sluizen die ons totaal zo'n 40m omhoog zullen brengen.
Bij de eerste sluis moeten we even wachten, want er komt net een groot schip naar beneden. Daarna gaan alle sluizen vlot, want de sluiswachters informeren de volgende sluis dat er een schip aan komt.
In de praktijk zorgt dat er voor dat de deuren al open staan. Het schutten gaat ons goed af, ondanks de hoogteverschillen van 3.5 en 7m. De laatste sluis bij Itter is zelfs 14m, maar heeft gelukking drijfbolders.
Bij één van de laatste sluizen kom ik er achter, dat de marifoon het begeven heeft; maar gelukkig biedt de porto uitkomst.

Rond 1900 gaan we in de laatste sluis 14m omhoog en moet ik me melden voor de registratie.
Dit gaat soepel en even later draaien we de haven van de lokale watersportclub in. We worden plezierig ontvangen door de havenmeester en vinden een prima plek.

Weer: Zonnig en warm

3.1 Vaaruren / 30.0 km    Overnachting: Itter Yacht Club


Overnachten bij the Brussels Royal Yacht Club

De laatste sluis voor vandaag 14m, gelukkig wel met drijfbolders

05 Aug 2018: Itter - Rustdag ....

Vandaag een rustdag, gebruikt om wat klusjes te doen op de boot:
Drap uit de bilge gepompt, oliepijl gecontroleerd, schroefasvet aangevuld etc.
Verder een poging gedaan om de marifoon te repareren, maar helaas ontbreekt het aan het juiste gereedschap (een hele kleine soldeerbout).
Ik zal het dus met de porto moeten doen.

Aan het einde van de middag met de fiets naar Itter, maar klimmen met een vouwfiets is geen succes, daarvoor mis je toch het juiste verzet.
Na in Itter wat geld uit de muur gehaald te hebben, weer afgedaald naar het kanaal en naar het 'grondstation' van het Hellend Vlak van Ronquieres gefietst.
Een 'scheepslift', gebouwd in de jaren 60 waarmee schepen in een bak, met water en al over een afstand van 1400m 70m omhoog worden gehesen. Rob is daar in zijn jeugd al eens geweest, maar nu is het de bedoeling dat we er morgen mee naar boven gaan. Met de Stille Wille .....

Weer: Zonnig en warm

-- Vaaruren / -- km    Overnachting: Itter Yacht Club


Blik vanuit Dalstation van het Hellend Vlak, waar we morgen mee omhoog zullen gaan

Omdat de bak met water en al om hoog gaat, zit er een dubbele deur die tegelijk worden opgehesen

Kip Curry met een biertje, wat wil een schipper nog meer

06 Aug 2018: Itter - Seneffe - In de lift op en neer en we hebben een verstekeling

Vandaag willen we richting Thieu. Rond 11:15 gooien we de trossen los en varen het kanaal op richting het Hellend Vlak van Ronquires. Een scheepslift waarbij je met je boot in een bak met water over een afstand van 1400m bijna 70m omhoog wordt gebracht.
Bij aankomst meld ik me met m'n (beperkte) scheepsfrans en krijg antwoord in het Nederlands. Als de lichten op groen springen varen we rustig de bak in, alsof je een volle sluis invaart. Nadat de dubbele deuren er weer ingehangen zijn komt het gevaarte langzaam in beweging. Het water blijft als een spiegel en de boot beweegt alleen wat heen en weer agv de wind. Met een wandelgangetje gaat het om hoog, onder ons het gedreun van de honderden spoorwielen op de rails. Halverwege rolt het contragewicht (een enorm blok beton) onder ons door en langzaam wordt duidelijk dat we de Belgische hoogvlakte opgaan. Boven gekomen worden de deuren er uitgetalkeld en varen we verder het kanaal op. Op naar de volgende.

Een uurtje later varen we het Historische Centrum Kanaal op, in de waterwereld bekend om z'n 4 historische, meer dan 100jaar oude, scheepsliften die gelukkig onder het UNESCO Erfgoed vallen. Als we vastliggen in de bak wordt het proces met veel handelingen in gang gezet. Het systeem bestaat uit 2 bakken, elk op een enorme zuiger die ondergronds met elkaar verbonden zijn. Door de bovenste bak iets zwaarder te maken door er wat extra water in te laten open en vervolgens de kraan open te draaien zorgt moeder natuur voor de rest. Vrijwel geruisloos zakken we 17m naar beneden.
Een hele ervaring en diep respect voor de ingenieurs die dit eind 1800 gebouwd hebben.

Nadat we 17m gezakt zijn varen we naar de volgend maar lopen tegen een draaibrug aan. Onduidelijk hoe het hier gaat, want we zien niemand en meldknop oid. Dus de telefoon maar even gepakt en krijg in het Frengels te horen dat de brug wordt bediend door de mensen van de 2e lift en dat ze onderweg zijn. En inderdaad, even later komt er een auto met 2 mensen, wordt de brug geopend en kunnen we door naar de volgende lift.
Als we in de bak liggen en alle deuren weer op hun plek liggen, duurt het wel erg lang alvorens we zakken en begin ik me een beetje zorgen te maken. Niet onterecht, want even later wordt ons in het Frengels verteld dat lift 4 defect is en dat we vandaag niet naar Thieu kunnen. Optie is voor de 4e sluis overnachten (zonder voorzieningen) of terug naar het kanaal. Een korte blik op de kaart doet ons besluiten terug te gaan naar het kanaal en te overnachten in Seneffe. Dit aangepaste plan heeft de minste impact. Vandaar kunnen we door naar Landelies.

Als ik naar buiten vaar ontdekken we een verstekeling .....
In de kuip loopt een duif ..... Geen smerige, alleen maar koerende DD (domme duif) die we thuis gewend zijn, maar een prachtig, intelligent kijkend, rustig rondlopend exemplaar. Aan de diverse ringen om zijn pootjes concluderen we dat we een postduif aan boord hebben.
Het beest loopt heel rustig heen en weer en zoekt duidelijk de schaduw op. Kennelijk zit het aan z'n werk en rusttijden regeling. We besluiten het wat water en rijstkorrels te geven. Daar had het kennelijk wel behoefte aan, want het steekt de hele kop onder water en neemt een paar flinke slokken.
Als we de ringen bekijken ontdekken we iets wat lijkt op een telefoonnummer, dus bellen we dat maar eens en vraag ik of de persoon iets met duiven doet.
Zowaar, raak .... De vrouw vraagt of ik een nummer kan vindenn en nadat ik het beestje heb gevangen kan ik het nummer doorgeven en is de duif inderdaad van haar.
Als ze hoort, waar we hem opgepikt hebben schrikt ze, want het beestje komt uit Genk, zo'n 100km hier vandaan.
We zetten een omgekeerde krat over hem heen met een bakje water en een handje rijst.
In de haven bel ik nogmaals met de eigenaar met de vraag wat te doen. Ze zien geen kans om hem te halen, dus het advies is laat hem maar los.
We zetten de achterdeur open en tillen de krat op. Het beestje kijkt nog even om zich heen, loopt door de achterdeur het zwemplateau op en slaat de vleugels uit.

Hebben we ook weer gehad, tijd om ons te melden bij de havenmeester. Als dit geregeld is pakken we de fiets en fietsen langs het oude kanaal naar het dorp, zo'n 5km.

Weer: Zonnig en warm

4.7 Vaaruren / 37.0 km    Overnachting: SNEF Yachting, Seneffe


Het hellend Vlak van Roquires


Bijna boven

Een merwaardige gedachte zon uitzicht vanaf je boot


17m omlaag met één van de scheepsliften van het historische Centrum Kanaal



Stille Wille in de lift


Onze verstekeling

De restanten van de oorspronkelijke verbinding

Nautisch erfgoed





De dubbele deuren hangen er weer in

In de bak van het Hellend Vlak

07 Aug 2018: Seneffe - Charleroi - Op naar Landelies

Vandaag willen we naar Landelies, een jachthaven ten Westen van Charleroi en een basis voor het lange traject naar Namen. Het schutten gaat vlot, er is nauwelijks andere vaart en meestal volstaat een korte oproep om de deuren te doen openen.
In Charleroi draaien we de Sambre op en zet ik even het gas erop: Om Landelies te halen hebben we nog maar een krap uur dus het wordt spannend.
Bij de sluis aangekomen blijkt het voor niets geweest te zijn, want de sluis draait niet meer agv watergebrek. En het is nog maar de vraag of dat morgen beter zal zijn. Nu is dat geen probleem, want het was uitsluitend voor overnachtin alleen moeten we nu een alternatieve plek vinden.
Dus varen we terug naar het lokale park waar we nog een Nederlands scheepje hadden zien liggen (later zal blijken dat het een Oostenrijker is) en leggen daar aan.
Niet ideaal, maar het kan niet anders.
We gaan inkopen doen bij een lokale supermarkt om voor 3 dagen in te slaan.

Weer: Zonnig en warm, later bewolkt

3.4 Vaaruren / 30.0 km    Overnachting: Charleroi, Parc Communuale


Het haventje van Seneffe

Op weg naar Charleroi

Restanten van een eens florerende staalindustrie





08 Aug 2018: Charleroi - Namur - Varen doen we samen

Vandaag willen we naar Namen, een (voor onze begrippen) flink traject van ruim 50km omdat er onderweg geen mogelijkheden zijn om te overnachten en we 7 sluizen door moeten.
Omdat we niet zeker zijn van de waterstanden, bellen we de 1e sluis met de vraag of we vandaag naar Namen kunnen. Dat blijkt geen probleem te zijn en om 09:10 gooien we de trossen los en zetten koers naar de eerste sluis.
Die ligt midden tussen de staalverwerkende industrie, geen pittoresk sluisje maar wel heel apart. Even later lopen we het Nederlandse vrachtschip Rodeur op. Omdat deze maart 6kmh vaart en ons schip dan niet zo lekker vaart, vraag ik of ik er voorbij mag. Dat is geen probleem en met 9 kmh loop ik langzaam op hem uit. Bij de volgende sluis maak ik op om te wachten, want ik krijg te horen dat ik No. 2 ben. De Rodeur is inmiddels ook gearriveerd en ik ga er van uit dat hij er als eerste in gaat. Hij roept met echter op en zegt dat ik er als eerste in mag omdat ik hem anders toch weer in zal halen. Zo gezegd zo gedaan dus ik als eerste, helemaal voorin en hij erachter.
En zo gaat het de rest van de 5 sluizen ook: Wij zijn er net iets eerder waardoor we direct in kunnen varen en hij er zo achter kan. En zo trekken we samen op, af en toe wat afsprekend via de marifoon.
Met een korte groet en 'goede reis' over de marifoon scheiden in Namen onze wegen:
Zij gaan stroomafwaarts richting Nederland, wij besluiten een dag in Namen te blijven en moeten een klein stukje stroom opwaarts voor de jachthaven.
Dit was een mooi staaltje 'varen doe je samen': Beroepsvaart en pleziervaart samen door de sluis.

Als we ons melden bij het havenkantoor, krijgen we te horen dat we vrijdag voor 16:00 weg moeten zijn omdat dan er dan een vaarverbod wordt ingesteld ivm het invaren van een nieuwe brug.
Op zich hoeft dat voor ons geen probleem op te leveren.

We maken we nog een korte wandeling door de stad en langs de Maas en besluiten om de volgende dag naar de Citadel te gaan.

Weer: Bewolkt, eindelijk aangenaam

5.0 Vaaruren / 52.0 km    Overnachting: Port de Plaisance de Jambes


De sluis van Charleroi ligt midden tussen de staalverwerkende industrie, of wat er van over is




De abdij van Floreffe, hun bier smaakt prima


Binnenvaren van Namen vanaf de Sambre


De brug over de Maas met de Citadel



Sfeerplaatje

09 Aug 2018: Namur - Sch oon schip maken / Rustdag

Vandaag ingeplande rustdag, een mooie gelegenheid om even 'schoon schip' te maken.
Dus de boot even goed afgespoeld met helder Maaswater en de stofzuiger door het interieur. Tegelijk ook een mooie gelegenheid om de accu's even goed op te laden, want de extra koelbox die we bij ons hebben blijkt een aardige stroomvreter te zijn. En als je dan een nacht niet aan de walstroom kunt hangen is 5 uur varen niet voldoenden om de zaak weer op pijl te brengen. Maar uiteindelijk geeft de meter weer 100% aan.

In de middag maken we nog een wandeling naar de Citadel en doen nog wat inkopen bij de supermarkt. Af en toe zoeken we even dekking als er weer een plens water naar beneden komt.

Weer: Bewolkt met af en toe en flinke stortbui

-- Vaaruren / -- km    Overnachting: Port de Plaisance de Jambes


Uitzicht op de jachthaven vn Namen vanaf de citadel

Namen, gezien vanaf de Citadel

10 Aug 2018: Namur - Opgesloten

Als ik me 's morgens bij het havenkantoor meld om de SepKey in te leveren, krijg ik te horen dat de plannen voor de brug zijn gewijzigd en er een vaarverbod is.
Meer weten ze ook niet, dus ik bel de dichtsbijzijnde sluis.
Die bevestigen inderdaad dat de zaak tot nader order is gesloten.
Tja, ook dit is Belgie: Plannen worden zonder verdere aankondiging gewijzigdt met als gevolg dat er nu de nodige beroeps en plezierschepen opgesloten zitten.

Dus schakelen we maar terug naar de 2e versnelling en doen alles op z'n dooie gemak.

's Middags gaan we de stad in om wat inkopen te doen, zoals een nieuwe toilettas en demi water voor de accu. Hoewel er niet veel in hoeft, is een liter met 3 accu's toch wel snel op dus fiets ik nogmaals naar Kruidvat om nog wat extra te halen.
En dan merk je hoe we in Nederland verwend zijn met fietspaden resp. -stroken.

Weer: Zonnig en aangenaam

-- Vaaruren / -- km    Overnachting: Port de Plaisance de Jambes


De brug die ons een paar dagen opsloot, een dwarsligger zeg maar

Passen een meten

Je kunt nog zoveel meten en uitrekenen, soms moet toch de snijbrander er aan te pas komen

De Citadel van Namen, gezien vanaf de boot

De stuw in de Maas bij avond

11 Aug 2018: Namur - Nog steeds opgesloten, trip naar Dinant

Aangezien we nog steeds niet weg kunnen, besluiten we vandaag met de trein naar Dinant te gaan, zo'n 35km zuidelijker.
Voor € 12 kopen we een weekend-retour voor 2 personen en stappen in de trein die ons vlot en comfortabel langs de oevers van de Maas naar Dinant brengt.
We lopen eerst een stuk over de Maasboulevard en ontmoeten een echtpaar uit Dordrecht die met een Zalmschouw op pad zijn. Hun verblijf aan boord doet ons denken aan de tijden van onze sloep: Koken op Campinggaz en slapen onder de buiskap.

Terug in het centrum besluiten we om nog even naar boven te gaan op de Citadel, het trekpleister van Dinant. Dit geeft de indruk van een Tourist Trap, want ze laten je om 17:00 nog steeds de volle prijs betalen (de zaak sluit om 18:00) en vervolgens staan we nog ca 20min in de rij voor de lift.
Maar goed, we zijn er nu eenmaal dus we gaan naar boven en genieten nog even van een fraai uitzicht op het Maasdal. Terug nemen we de trap en beneden aangekomen gaan we op zoek naar een pizzeria.
We vinden een tafeltje op het terras, maar ondanks dat er 3 obers zeer aktief rond (lijken te) lopen, hebben we na 15min nog steeds geen kaart en is ons niets gevraagd.
Dus stappen we op, op weg naar de volgende.
Ook hier krijgen we een tafel toegewezen, maar ook hier na 10min .... nog niets.
Dus, jammer voor hen, maar ook dit restaurant heeft onze klandizie verspeeld.
We kunnen ons er nog één herinneren, dus gaan we daar maar naar toe.
Ligt wel aan de doorgaande straat, maar we worden vlot en vriendelijk bediend en genieten van een uitstekende pizza.

Rond half negen stappen we weer op de trein die ons terug brengt naar Namen. We stappen één halte eerder uit (in Jambes) en dat blijkt een goede keuze te zijn, want door de hoofdstraat zijn we in no-time terug bij de haven.


Weer: Zonnig en aangenaam

-- Vaaruren / -- km    Overnachting: PdP de Namur


Dinant

Het uitzicht vanaf de Citadel van Dinant

Zicht op de Maas, 11 jaar geleden lagen we bij de bocht

Klooster van Dinant

De voormalige smederij van de Citadel

12 Aug 2018: Namur - Huy - Eindelijk kunnen we weg

Als we wakker worden, zien we dat de buren (en een paar anderen) al weg zijn. Zou de zaak weer vrij zijn?
Ik roep en passerend binnenschip op en die bevestigt dat de zaak vandaag tussen 06:00 en 18:00 vrij is gegeven.
We besluiten van de gelegenheid gebruik te maken, duiken snel onder de douche, pakken de zaak in en wegwezen.
Even lijkt het spannend te worden als het politiebootje op ons afkomt, maar het passeert ons gewoon. We zijn vrij! Op naar Luik!

Onderweg maken we de afweging: Stoppen in Huy en daar boodschappen doen om vervolgens maandag richting Maastricht te gaan, of door naar Luik, daar ma boodschappen en doen en dan het relatief korte traject naar Maastricht.
We kiezen voor het eerste en varen door het hier zeer fraaie Maasdal richting het noorden en meren rond 15:30 af in Huy.

Als we ons melden bij de havenmeester, biedt hij spontaan aan ons naar Carrefour te brengen. Een aardige geste en scheelt ons een wandeling langs een drukke weg.
Na het karretje volgeladen te hebben lopen via een fraai wandelpad langs het water naar Huy, steken daar de Maas over en lopen weer terug.

De maaltijd bestaat vandaag uit zalm, boontjes en gebakken aardappeltjes en die combi smaakt ons uitstekend.

De rest van de avond besteden we aan het schrijven van kaarten naar familie en vrienden.

Weer: Zonnig en aangenaam

2.9 Vaaruren / 30.0 km    Overnachting: Roya Yacht Club Huy


Afscheid van Namen

Reliquiën uit tijden van weleer

Oefenwandje, zoek de klimmers

De citadel van Huy

Blik op Huy

De Maas bij Huy

13 Aug 2018: Huy - Maastricht - Terug in Nederland

Rond de klok van 12 gooien we de trossen los en draaien de Maas op.
Bij de eerste sluis schutten we samen met een binnenschip en daar zullen we een groot deel van de dag in de buurt blijven. Dit heeft het positieve gevolg, dat we vlot door kunnen schutten, want telkens als hij vast ligt, arriveren wij en kunnen we vlot door.

De Maas is tot vlak voor Luik als fraai te bestempelen, beboste hellingen met hier en daar een rotswand. Tegen Luik maakt dit plaats voor (vervallen) industrie en wordt het minder fraai.

We maken een korte berekening en besluiten door te gaan naar Maastricht. Bij de sluis van Ternaaijen zullen we 14m moeten zakken en krijgen we te horen dat we de middenkolk moeten gebruiken, dus we maken vast om te wachten tot we in kunnen varen.
Echter, de plannen worden gewijzigd en de sluis roept ons op om toch naar kolk 4 te gaan en achter het aankomende vrachtschip in te varen.
Zo gezegd, zo gedaan. Dit schip lijkt nog niet bekend te zijn met 'varen doen we samen' want ondanks de instructies (schroef uit!) en drijfbolders (wat wil je nog meer) gaat regelmatig de schroef aan.

Het uitvaren gebeurt gelukkig vrij rustig, maar eenmaal op de Maas lijkt de schipper toch nog even te willen laten zien dat hij 'groot' is en zet het gas erop.

En passant zien we bij het uitvaren de Roelof-F, de boosdoener van de schade in 2007 ......

We varen de haven van de lokale watersportclub in, maar krijgen geen gehoor op de diverse nummers. De steiger is ook niet je van het en we besluiten de Maas over te steken en een plek te zoeken in de Marina Maastricht.
Met een telefoontje is dit geregeld en we hebben een prima plek.

Morgen verder ..

Weer: Wisselvallig, regelmatig een bui

6.0 Vaaruren / 62.0 km    Overnachting: Maastricht Marina


De kerncentrale van Huy

Verlaten spoor infrastructuur




Hoogoven in de buurt van Luik

Ternaaien, de laatste sluis in Belgie, hier zakken we 14m naar beneden om Nederland in te varen

Invaren van de sluis van Ternaaijen

Avondlucht boven Maastricht

Avondlucht boven Maastricht

14 Aug 2018: Maastricht - Een dag Maastricht

We willen eigenlijk een dag in Maastricht blijven, dus rekenen we de resterende route nog eens door. Hieruit blijkt, dat als we de komende 4 dagen wat langere trajecten accepteren, we een dag kunnen winnen.
Zo gezegd, zo gedaan en dus blijven we een dag extra in Maastricht.

Als we een beetje 'schoon schip' hebben gemaakt, stappen we op de fiets en zetten koers naar de stad. Nadat we de fietsen in de stalling bij het NS station hebben gezet, gaan we te voet de stad in.
Maastricht is een blijft een prachtige, gezellig stad met leuke winkelstraten en dito terrasjes.

Het is al na 7en als we terug zijn op de boot, dus het avondeten wordt een latertje.

Weer: Zonnig en aangenaam

-- Vaaruren / -- km    Overnachting: Maastricht Marina



Je wint 2m, maar de voetgangers kunnen gewoon door blijven lopen

De St Servaesbrug

15 Aug 2018: Maastricht - Roermond

Vandaad staat het traject Maastricht-Roermond op de planning; een lang recht stuk door het Julianakanaal, gegraven in de jaren 30 om de hier nogal grillig verlopende Maas te omzeilen.
Het is een lang, recht stuk maar wel hier en daar met zicht op het lager liggende landschap. Nederland ten voete uit!
Halverwege moeten we samen met een beroepsschip 11m naar beneden; in goed overleg ga ik er als eerst uit en heeft hij alle ruimte. Een eind verderop vraagt hij of hij er langs mag ivm opdoemende tegenliggers icm de smalle passage passage. Ik meld dat ik wel even in zal houden en zo gezegd zo gedaan. Met op gestoken duim komt hij me voorbij en op mijn reactie 'Ach, varen doen we samen' wordt gereageerd met 'Inderdaad, prettige vakantie nog verder'.
Zo kan het dus ook .....

In Roermond vinden we een prima plek bij JH Nautilus en besluiten we de stad nog even in te gaan. We krijgen nu een hele andere indruk van toen we hier in mei waren, maar toen hebben we ook nauwelijks iets van het centrum gezien.
Als we bij een ijssalon een ijsje willen bestellen, realiseer ik me dat ik helemaal niets bij me heb. Is dat even een tegenvaller .....
Terug op de boot warmen we de overgebleven pasta van 2 dagen geleden op en samen met en bak sla smaakt die ons prima.

En zo is er weer een dag voorbij ....

Weer: Zonnig en aangenaam

4.6 Vaaruren / 49.0 km    Overnachting: JH Nautilus



We mogen weer

Maas in avondstemming

De Roer, waar Roermond zijn naam aan dankt

De Roer in avondstemming

Kruidentuin in het centrum van Roermond

Een imposant bouwerk

16 Aug 2018: Roermond - Leukermeer

Na een stevige brunch, draaien we rond het middag uur de Maas weer op.
We varen nu echt op de rivier en komen regelmatig vrachtschepen tegen.

Voor de overnachting laten we onze keuze vallen op het Leukermeer, dit ligt dicht bij een natuurgebied en dat lijkt ons wel wat.
Eenmaal in de haven, is het toch wat later dan gepland. Om toch nog wat van de omgeving te zien, besluiten we wat te eten in het havenrestaurant en dan de fiets te pakken.
En dat was geen slecht idee! We maken een fietstocht van ca 15km door een prachtig gebied, op een steenworp van de Duitse grens. We fietsen ook nog door een recentelijk afgebrand stuk, want je kon het nog steeds ruiken.
Later vinden we dat hier ca 2 weken geleden 150 ha is afgebrand waarbij zelfs brandweerkorpsen uit Duitsland assistentie hebben verleend.

's Nachts zal blijken dat de weersverwachting toch niet zo betrouwbaar was .... Want midden in de nacht word ik wakker van de regen en moet ik met m'n slaperige kop de kuiptent dicht maken.


Weer: Zonnig en aangenaam

5.1 Vaaruren / 55.0 km    Overnachting: JH


We zijn weer op weg

Gewoon een hollandse molen

Vestingwerken langs de Maas

We zijn niet de enige

Zonsondergang bij het Leukermeer

17 Aug 2018: Leukermeer - Niftrik

Weer: Zonnig en aangenaam

4.7 Vaaruren / 48.0 km    Overnachting: JH de Batavier


Berta 12 gaat in bad

Ook het vee zoekt verkoeling



Een van de laatste sluizen

Stormschade

18 Aug 2018: Niftrik - Sleeuwijk - De laatste etappe naar huis ... snik

Vandaag hebben we een etappe van ruim 60km voor de boeg, met 2 sluizen. Een deelt voert over de Waal/Merwede en dan hebben we een lekker duwtje in de rug.

Het is tegen enen als we de Maas op draaien en koers zetten richting Sleeuwijk. Het eerste stuk over de Maas verloopt soepel en biedt fraaie uitzichten. Nederland op en top. Als ik me meld bij de sluis van Lith, krijg ik te horen dat ik, als ik even doordraai, nog met de volgende schutting mee kan. Uiteindelijk wachten we nog op een slepertje en schutten uiteindelijk met z'n 4en 4 meter naar beneden.

Even verder zien we een klein motorbootje met vader(?) en 2 kinderen aan boord midden op de rivier verwoede pogingen doen de motor te starten.
We bieden sleephulp aan, maar met een duidelijk en vriendelijk gebaar zei hij 'bedankt, maar niet meer nodig'. En inderdaad, inmiddels was er een vergelijkbaar bootje onderweg.

Bij het kanaal van St Andries schutten we vlot 60cm omhoog en even later draaien we de Waal op. Hoewel de AIS aangeeft, dat ik er nog voor langs kan, lijkt het me toch verstandiger om achter de aanstormende tanker om te gaan en even later zit ik in de afvaart in de recreatiegeul.

Ik zet de Deutz op 1800 rpm en met een slordige 2kmh stroom in de rug (met een piek van 4) zakken we de Waal af.

De AIS laat een druk verkeersbeeld zien dus ik ben benieuwd hoe dat straks bij Sleeuwijk zal zijn als ik over moet steken. Het geluk is echter met ons, want bij Sleeuwijk aangekomen valt er een gat in het verkeer en zit er alleen een schip op 4min achter ons. Via de marifoon vertel ik hem dat ik bakboord uitga richting Sleeuwijk en (zowaar) hij bevestigt het en meldt dat het geen probleem is. Andermaal een voorbeeld van 'varen doen we samen'.

Rond 18:15 meren we af op onze vaste stek.

Het zit er op ..... !

Weer: Bewolkt, matige wind, maar aangenaam

5.1 Vaaruren / 61.0 km    Overnachting: Sleeuwijk



Een dagje naar het strand


Bijna thuis (snik), slot Loevestijn

Nog even een blik op Gorinchem en dan is het bb uit de thuishaven in

Eens even kijken hoe we hier tussendoor kunnen navigeren

Even overleg met de oploper en ik kan probleemloos de haven invaren

Epiloog

Het was een prachtige tocht over doorgaans fraaie wateren. Alleen het traject tussen Willebroek en Charleroi hoeft wat ons betreft niet meer.
Aan de andere kant was de ervaring met de scheepslift iets wat je meegemaakt moet hebben.

De AIS op de laptop met ENC kaarten is een geweldige aanvulling die een goed beeld geeft van het verkeer om je heen, iets wat zeker op de Waal/Merwede geen luxe is. Al met al voldoende om ook op de Stille Wille een AIS transponder te installeren.

Van het vooroordeel dat de Walloniers niet tot nauwelijks communceren hebben we niets gemerkt, als je gewoon in het (voor af ingestudeerde) 'Sluizen Frans' benadert, krijg je keurig antwoord en als je vraagt het even langzaam te herhalen doen ze dat ook.

De Deutz functioneert ook deze reis weer zonder problemen en maakt daarbij ruim 63 uur. Als tegenprestatie krijgt ze hiervoor ca 200L Diesel.

Laatste aanpassing: 31-08-2018